Daltonprincipes in de praktijk:
Beleving

en je denkt
hoe concreet en overzichtelijk
zit de wereld in elkaar
als er weinig is
het net noodzakelijke
als een gedicht dus

Poëzie is overal is het thema van de jaarlijkse poëziewedstrijd, en zo is het. Ik sta weer even voor de klas. De leerlingen dichten zich een ongeluk; of liever, ze dichten zich een geluk. Poëzie maakt altijd en overal van heel gewone dingen, opvallend bijzondere. Poëzie masseert je hersens, brengt het lijf tot rust, doet bij dingen stilstaan, laat anders naar een wereld kijken. Poëzie is behalve de taal van het hoofd vooral de taal van het hart.

Het regent pijpenstelen. De bijna bladerloze schooltuin maakt een mistroostige indruk. De kippen schuilen stilletjes dicht bij elkaar. Twee meisjes lopen naar hun fietsen. Ze kletsen er lustig op los, de regen lijkt ze niet te deren.
“Kijk mijn zadel, ik heb haar bedekt met een plastic zak,” zegt de één, “dan wordt ze niet nat.”
“Ze?” vraagt de ander, “is jouw zadel een meisje?”
“Ja, mijn zadel is een meisje, want ze is zacht.”

Poëzie zet de werkelijkheid in een ander licht, poëzie leidt je af van gebaande wegen, leidt je weg van platgetreden paden.

Een collega haalt een stapel bordjes uit de keukenkast en loopt ermee naar boven. Ik vraag haar wat ze gaat doen. Ze vertelt dat haar groep straks pannenkoeken gaat eten.
“Ja, eigenlijk gaat het over breuken, hoor.”
Onmisbaar zijn ze: de echte repen chocola, de echte slagroomtaarten en bovenal de echte pannenkoeken als de eerste breukenles voorbijkomt. Hoe poëtisch kan realistisch rekenen zijn.

Poëzie schept schoonheid en nieuwsgierigheid.

In de onderbouw is het volop winter. Er valt echte sneeuw. En toppunt van de wintertijd: Sinterklaas is in het land. Prachtzinnen zinderen door de school:
“Ik vind dat Sinterklaas wel een beetje opschept over zijn leeftijd…”
“Sinterklaas, kunt u voor B. een nieuwe mond regelen, die van haar eet niet zo snel…”
“Ik houd het meest van de Sorry-Piet. Hij is zo lief, omdat hij zo vaak sorry moet zeggen. Ik moet dat ook. Want dan is er al weer iets fout gegaan. Zonder dat ik het weet, zonder dat ik het wil.”

Poëzie is een Sinterklaasgedicht:

Sint zal je dit jaar iets schenken
om eens zwaar over na te denken

KARIN REEF